Wścieklizna jest groźną chorobą wirusową, na którą wrażliwe są wszystkie gatunki ssaków, w tym ludzie. W Polsce rezerwuarem wścieklizny jest lis rudy. Lisy mogą zarazić wścieklizną inne zwierzęta domowe i dzikie, a także ludzi. Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się tej śmiertelnej choroby na terenie Polski, na obszarach o największym ryzyku wystąpienia wścieklizny Inspekcja Weterynaryjna prowadzi szczepienia lisów wolno żyjących.
Szczepienia lisów przeciwko wściekliźnie mają na celu:
1.Ochronę zdrowia publicznego: Zmniejszenie ryzyka przeniesienia wirusa na ludzi oraz inne zwierzęta.
2.Ochronę zwierząt: Zapobieganie rozprzestrzenianiu się wścieklizny w populacjach dzikich i domowych zwierząt.
3.Kontrolę populacji: Zdrowa populacja lisów pomaga w zachowaniu równowagi ekosystemów.
Szczepienia dokonuje się na podstawie art. 56 ust. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zwierząt i zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie prowadzenia ochronnych szczepień lisów wolno żyjących przeciwko wściekliźnie (Dz. U. poz. 1737). Do szczepienia będzie użyta szczepionka doustna Rabadrop w formie „przynęty” zawierającej żywy atenuowany szczep wirusa wścieklizny. Przynęty – z zawartością płynnej szczepionki w kapsule (blister) – zostaną zrzucone z samolotu oraz wyłożone ręcznie na tereny kompleksów leśnych, łąk i pól z pominięciem akwenów wodnych, dróg oraz obszarów zabudowanych.
